Niet alle kinderen groeien op bij hun echte of biologische ouders . Ze zijn geadopteerd door andere ouders . De echte ouders doen afstand van hun kind omdat ze er zelf niet voor kunnen zorgen . Meestal zijn ze daar te arm voor . Het kan ook zijn dat de vader is weggelopen of is overleden . De moeder heeft dan geen geld genoeg om de kinderen eten te geven . Soms is er zelfs geen huis om in te wonen . Het kind wordt ter adoptie aangeboden . Dat gebeurt niet altijd openlijk . Het kind wordt ook wel achtergelaten bij een ziekenhuis of kindertehuis . Voor de meeste moeders is het erg moeilijk om een kind af te staan . Ze doen het omdat ze geen andere uitweg zien .
Gelukkig zijn er mensen in rijkere landen die een kind willen adopteren . Dat doen ze meestal omdat ze zelf geen (gezond) kind kunnen krijgen . Andere adoptieouders hebben zelf wel kinderen . Zij nemen een adoptiekind om het een betere toekomst te geven .
Een kind adopteren gaat niet van de ene op de andere dag . Het kan wel drie tot vijf jaar duren . Eerst worden de ouders die een adoptiekind willen uitvoerig ondervraagd . Dat doet de Raad van Kinderbescherming . Hebben zij wel goed nagedacht ? Krijgt het kind wel goede ouders ? Als alles in orde is , kunnen de toekomstige adoptieouders zich laten inschrijven bij een bemiddelingsbureau . Ze kiezen een land waaruit ze het liefst een kind willen . Dat kan ook uit het eigen land zijn . De meeste adoptiekinderen komen uit het buitenland .
Het bureau probeert een kind te zoeken dat bij het gezin past . Het kan wel een jaar duren voordat er een voorstel komt . De ouders krijgen allerlei dingen over het kind te horen . Bijvoorbeeld naam , leeftijd , gezondheid en hoe het kind nu leeft . Pas als ze ja gezegd hebben , zien ze foto’s van het kind . Tenslotte moet het land waar het kind woont akkoord gaan met de adoptie .
De eerste ontmoeting tussen het kind en de adoptieouders is een ontroerende gebeurtenis . Vooral voor het adoptiekind is het wennen : nieuwe ouders , ander eten en andere kleding , ander weer en een andere omgeving . En vooral : een vreemde taal . Soms kunnen adoptiekinderen zich moeilijk hechten aan de nieuwe ouders . Het kan zijn dat zij als baby of peuter te weinig liefde hebben gehad .
Veel adoptiekinderen willen later meer weten over hun natuurlijke ouders . Waar woonden ze , hoe heten ze en waarom hebben ze me afgestaan ? Sommigen gaan naar het land van herkomst om hun vader of moeder te ontmoeten . Dat is niet altijd leuk . Soms horen ze verdrietige dingen .