Stratenmaker onder water . Zeehond Henry is blij als hij zijn masker op krijgt . En zijn oordoppen . Aandacht ! Spelen ! Lekkere hapjes ! De Duitse zeehond doet in zijn dierentuin in Keulen heel graag mee aan onderzoek . Henry vindt het helemaal niet erg dat hij even blind en doof is gemaakt . Met zijn gevoelige snorrenbaard ziet en hoort hij genoeg en laat hij òns bijzondere dingen zien ; Dat hij aan het water voelt dat er een lekkere vis zwemt – op hònderd meter afstand ! Op de tast . Zeehonden en zeeleeuwen hebben grote , stevige tastharen op hun snuit . Die kunnen ze heel precies bewegen . Echt een snorrenbaard , met borstelharen . Daar gaan ze gevoelig mee te werk . Dat dachten we altijd al . Kijk maar naar katten of honden – die moet je hun snorharen ook niet afnemen , dan worden ze heel onzeker . Zeker in het donker . Maar Henry bewijst : zeehonden gaan nog veel verder . De Duitse onderzoekers maakten een bewegende kunstvis voor onder water . Daar lieten ze Henry er op reageren . Ze lieten hem met de kop aanwijzen waar de vis volgens hem was . Dat deed hij heel precies . Aan een ouder spoor , dat de kunstvis al meer dan een halve minuut eerder achterliet , leest Henry ook heel precies de richting af . Zo weet hij een vis nauwkeurig te volgen , al is die al honderd meter verder . Met dat masker voor zijn ogen , neus en bek . En dat met die grote rode gehoorbeschermer op . Hij lijkt zo wel een stratenmaker met een drilboor , maar dan onder water