Scheepsramp Titanic

Eén van de beroemdste scheepsrampen is die met het passagiersschip ‘Titanic’. Circa 100 jaar geleden zonk het enorme schip tijdens de eerste reis, toen het op een ijsberg botste. De ‘Titanic’ kon niet zinken, werd door mensen beweerd. Kapitein Edward John Smith was zo trots dat hij het schip steeds op volle snelheid liet varen. Hij negeerde waarschuwingen voor ijsbergen. Na de botsing raakte nog niemand in paniek. Het schip van ruim 269 meter kon toch niet zinken?

Een bemanningslid die op de uitkijkpost zat, zag de ijsberg als eerste. Hij luidde de bel driemaal en riep: “IJsberg recht vooruit! ”, maar tevergeefs. Het schip kon de ijsberg niet op tijd meer ontwijken. Het schip maakte op dat moment te veel snelheid om te kunnen draaien. Er waren geen verrekijkers aan boord. Als die er wel waren geweest, dan hadden ze het schip sneller kunnen afremmen. Op zondag 14 april 1912 botste het schip tegen de ijsberg. Een deel van de stuurboordzijde werd op verscheidene plaatsen doorboord. Daar stroomde al snel grote hoeveelheden ijskoud water naar binnen.

Maar nog niemand raakte in paniek. De kapitein wilde niemand op het schip ongerust maken en gaf daarom weinig informatie aan de mensen. Maar van zijn bemanning had hij inmiddels gehoord, dat het schip al binnen een uur zou gaan zinken. Er waren 2208 mensen aan boord die gered moesten worden, maar er waren helaas te weinig sloepen beschikbaar.

Om twee uur ’s nachts brak uiteindelijk het schip in twee stukken en zonk naar de bodem van de zee. In het ijskoude water stierven veel passagiers en bemanningsleden. Slechts 704 mensen werden gered. Het was één van de grootste scheepsrampen ooit.
Ontevreden over de tekst?

Volledige tekst: Scheepsramp Titanic

Eén van de beroemdste scheepsrampen is die met het passagiersschip ‘Titanic’ . Circa 100 jaar geleden zonk het enorme schip tijdens de eerste reis , toen het op een ijsberg botste . De ‘Titanic’ kon niet zinken , werd door mensen beweerd . Kapitein Edward John Smith was zo trots dat hij het schip steeds op volle snelheid liet varen . Hij negeerde waarschuwingen voor ijsbergen . Na de botsing raakte nog niemand in paniek . Het schip van ruim 269 meter kon toch niet zinken ?

Een bemanningslid die op de uitkijkpost zat , zag de ijsberg als eerste . Hij luidde de bel driemaal en riep : “IJsberg recht vooruit ! ” , maar tevergeefs . Het schip kon de ijsberg niet op tijd meer ontwijken . Het schip maakte op dat moment te veel snelheid om te kunnen draaien . Er waren geen verrekijkers aan boord . Als die er wel waren geweest , dan hadden ze het schip sneller kunnen afremmen . Op zondag 14 april 1912 botste het schip tegen de ijsberg . Een deel van de stuurboordzijde werd op verscheidene plaatsen doorboord . Daar stroomde al snel grote hoeveelheden ijskoud water naar binnen .

Maar nog niemand raakte in paniek . De kapitein wilde niemand op het schip ongerust maken en gaf daarom weinig informatie aan de mensen . Maar van zijn bemanning had hij inmiddels gehoord , dat het schip al binnen een uur zou gaan zinken . Er waren 2208 mensen aan boord die gered moesten worden , maar er waren helaas te weinig sloepen beschikbaar .

Om twee uur ’s nachts brak uiteindelijk het schip in twee stukken en zonk naar de bodem van de zee . In het ijskoude water stierven veel passagiers en bemanningsleden . Slechts 704 mensen werden gered . Het was één van de grootste scheepsrampen ooit .